ეს საცხობი მდებარეობს ვაკეში, აქ შეგიძლიათ შეიძინოთ ნაზუქი ორშაბათიდან პარასკევის ჩათვლით. გემოთი, ფერით, ფორმითა და ზომით აქაური ნაზუქი საკმაოდ ჰგავს „ქართული პურის სახლის“ ნაზუქს (რომელიც 5 ლარი ღირს) – შეიძლება ითქვას, რომ ფაქტობრივად ერთნაირიცაა. მხოლოდ ძლიერი დავაკვირდების შემდეგ შეიძლება შეიგრძნოთ, რომ ეს ნაზუქი სულ მცირედით ნაკლებად ტკბილია. ატენის თონეში ნაზუქი მხოლოდ 3 ლარი ღირს, ამიტომ ჩემნაირი ნაზუქელისთვის (ანუ ნაზუქის მოყვარულისთვის) ნამდვილად ღვთის საჩუქარივითაა. იმ ადგილებში, სადაც ნაზუქი თონეს ეკრობა, მას სასიამოვნო ხრაშუნა ტექსტურა აქვს – ეს ამ საცხობის ნაზუქის ერთ-ერთი გამორჩეული მახასიათებელია. მსგავს ტექსტურას ვერ შეხვდებით სურამისა და ხაშურის ნაზუქის საცხობებში, რადგან იქ ნაზუქი ახლად გამომცხვარია და შესაბამისად უფრო რბილი. სწორედ ეს მახასიათებელი ხდის მას განსაკუთრებულად მიმზიდველს თბილისელებისთვის, რომლებიც აფასებენ ამ არომატულ, ორცხობილის მსგავს ხრაშუნს. პირადად რომ გითხრათ, კუბდარიც საკმაოდ გემრიელად გამოიყურებოდა. ატენის თონეში ბარათით ანგარიშსწორებაც არის შესაძლებელი.
